Just know,

De millenium series. Je kunt er amper nog om heen. Drie boeken, drie zweedse films en nu ook een amerikaanse verfilming. Overkill alert?

Gister avond was de premiere van de Amerikaanse verfilming van het eerste deel en over mijn mening kan ik kort zijn. Het verhaal is zo goed als het zelfde, de hoofdpersonen zijn stuk voor stuk minder knap en de dramatische stukken zijn slechts half zo dramatisch.

Het gevoel van dat je favoriete boek verfilmd wordt, maar dan is het de film die verfilmd wordt. Het is een fijne film, een prachtig verhaal en zeker de moeite waard om te bezichtigen, de oude danwel deze nieuwe versie. 

Niet te vergeten heeft deze nog een enorm pluspunt; in plaats van eindeloos op de ondertiteling te moeten letten, kan er werkelijk gekeken worden naar de film.

Een column van Renske de Greef uit de NRC Next van 2 september.

Read More

Bij italiaanse jeugd denk ik eigenlijk direct aan zogeheten Guidos, voornamelijk gebaseerd op de alom geprezen documentaire ‘Jersey Shore’ seizoen 1, 2, 3 en natuurlijk 4 - “Jersey Shore Italy”. Ik kan eerlijk zeggen dat ik blij ben niet in Italië te wonen, want het zullen maar bekenden van je zijn. 

Wat blijkt nu? Mijn beeld van de jeugd in Italië is enigszins vertekend. Wie had dat gedacht van zo’n informatief verantwoord programma. Wat zullen mijn KCV docenten teleurgesteld zijn, dat ik na twee keer 5 gymnasium -en daarmee twee keer rome reis- nog steeds een gebrek aan kennis van de hedendaagse bevolking blijk te hebben. 

KIDS IN ITALIA

Behalve de najaarscollectie van 55DSL, wordt er ook een andere kant van de Italianen getoond - hun artiesten en kunstenaars. De serie Kids in Italia trapt af met twee korte films, welke in samenwerking met VICE tot stand zijn gekomen. Hierin staan twee bijzondere jonge artiesten en hun werk centraal. De avonturen van Milaan tot New York, van de straat tot aan de top. 

55DSL. The original Italian street wear company. 

Misschien dat ik nu wel weer op vakantie naar Italië durf te gaan.
Ondanks mijn blonde haren.

Namens een eerstejaars club.

…

Wij willen graag even wat kwijt over het aankomende verticale-weekend. Allereerst willen wij duidelijk maken dat wij er erg naar uitzien om jullie allemaal te leren kennen. Tot nu toe hebben wij een zeer positieve indruk van de Herenverticale. Wij hebben, als we de verhalen van andere verticalen horen, de indruk dat de verticaleweekenden erg heftig zijn en dat deze eigenlijk vooral gericht zijn op een zo hoog mogelijke alcoholconsumptie. Dat het heftig is, daar kunnen wij prima mee leven, we moeten natuurlijk wel laten zien dat wij het waard zijn om naar jullie genoemd te gaan worden. Het buitensporige alcoholgebruik daarentegen, zien wij niet echt zitten.

Volgens ons is het gebruik van alcohol iets dat je uit jezelf moet doen, omdat het gezellig is of omdat je er trek in hebt. Wij willen komend weekend geen alcohol drinken “omdat het moet”, “omdat iedereen het doet” of “omdat het erbij hoort”, maar zoals we al gezegd hebben, willen we jullie natuurlijk wel graag leren kennen.

Als we even terugkijken naar de laatste verticaleborrel, zien we dat wij daar 65 euro per persoon voor hebben betaald. Het doel van deze avond was om elkaar op een gezellige manier te leren kennen, we vragen ons af of dit de beste manier was om dit voor elkaar te krijgen. Volgens ons hadden we met dit bedrag ook een paar hele mooie diners kunnen organiseren, waarbij we elkaar echt leren kennen. Zo’n diner zou dan niet, zoals die verticale borrel, alleen om het zuipen en het vertellen van sterke verhalen gaan, maar juist om elkaar persoonlijk te leren kennen, te praten over wat je bezig houdt, wat je leuk vindt etc.

We hopen dat jullie nu een beetje een idee hebben over onze opvattingen over het aankomende weekend (en ons gevoel in het algemeen). We hopen dat jullie hier begrip voor hebben en dus accepteren dat wij niet “op commando” zullen drinken, maar alleen als we dat zelf graag willen.

…